Recombinant humaan IL-2-eiwit

Geactiveerde T-cellen kunnen over het algemeen niet lang overleven in vitro-kweek, en de toevoeging van IL-2 kan hun langdurige en aanhoudende proliferatie bevorderen. Het oppervlak van stationaire T-cellen drukt geen IL-2R uit en reageert niet op IL-2; T-cellen die geactiveerd worden door mitogeen of andere stimuli kunnen IL-2R uitdrukken en doelwitcellen van IL-2 worden; IL-2 kan ook verhoogde IL-2R-expressie in doelwitcellen induceren. De expressie van IL-2R op T-cellen is van voorbijgaande aard en bereikt over het algemeen zijn piek 2-3 dagen na activering en verdwijnt rond 6-10 dagen. Met het verdwijnen van IL-2R verliezen T-cellen hun vermogen om te reageren op IL-2. Om de langdurige groei van normale T-cellen in vitro te behouden, is het daarom noodzakelijk om T-cellen constant te stimuleren met mitogeen of andere stimulatoren om de expressie van IL-2R te behouden. NK-cellen zijn de enige lymfoïde cellen die normaal gesproken IL-2R tot expressie brengen en daarom altijd reactiviteit op IL-2 behouden. IL-2R wordt echter alleen tot expressie gebracht op stationaire NK-cellen. β-ketens en γ-ketens hebben een lage affiniteit voor IL-2 en kunnen alleen reageren met hoge concentraties IL-2. Zodra NK-cellen geactiveerd zijn, brengen ze IL-2R α-keten tot expressie en worden ze een receptor met hoge affiniteit.